Bu yıl yine bize kolay davranmadı.
Ekonomiden gündelik hayata, sokaktan eve kadar her şeyin ağırlığını hissettik.
Kimi zaman yorulduk, sıkıldık, umut etme gücümüzün bile azaldığı oldu.
Çoğu şey olması gerektiği gibi gitmedi;
kararların, düzenlerin, beklentilerin arasında kaybolduğumuz günler oldu.
Ama tüm bu zorluklara rağmen bir şey değişmedi:
Bu ülkenin insanı hâlâ ayakta.
Hâlâ mücadele ediyor, hâlâ gülümsüyor, hâlâ birbirine tutunuyor.
Eleştirdiğimiz çok şey var…
Hak ettiğimizden azını görmek, yüksek sesle konuşanların gölgesinde kalmak,
her gün yeni bir gündemle uyanmak,
yine de “bir şekilde devam etmek” zorunda olmak…
Kolay değildi.
Ama bu yıl bize şunu da hatırlattı:
Biz, düzelmeyen şeyleri düzeltme inadıyla yaşayan bir halkız.
Vazgeçmeyi bilmeyen, “olmaz” denileni olduran,
umudu tamamen kaybetmeye asla izin vermeyen bir yapımız var.
Şimdi 2026’ya bakarken, beklentilerimiz büyük değil belki…
Ama gerçek:
Biraz adalet, biraz düzen, biraz nefes,
ve en çok da geleceğe dair temiz bir ışık görmek istiyoruz.
Ve inanıyorum ki;
Bu ülke hâlâ kendi küllerinden bir şeyler yaratabilecek güçte.
Hâlâ iyi insanların, iyi niyetlerin, sessiz ama etkili dayanışmaların ülkesi.
Eleştirimiz çok, umudumuz daha fazla.
Çünkü biliyoruz:
Bu topraklarda hiçbir kış sonsuza kadar sürmedi.
ATATÜRK’ÜN YOLU ULUSAL EGEMENLİK
İNGİLİZCE BİLMEDİĞİNİZ İÇİN KAÇIRDIKLARINIZ NELERDİR?
Hiç Ölmeyecekmiş Gibi Yaşıyoruz..
GELİBOLU’YU YAZMAK
Gelibolu’da Unutulmayan Kahramanlar: Seyyar Jandarma Taburu Anması
2025 BİTERKEN